Σε μία εποχή μεγάλης πολιτικής, πολιτισμικής, παιδευτικής αλλοτρίωσης και παρακμής ο Έλληνας και η Ελληνίδα αναζητούν διέξοδο από τα μικροπολιτικά γεγονότα της εποχής μας και τους φαιδρούς πολιτικάντηδες που κυβερνούν τούτο τον τόπο τα τελευταία (και μη) χρόνια. Στο συλλογικό ασυνείδητο των Ελλήνων και Ελληνίδων είναι αρκετά διαδεδομένη η αντίληψη ότι οι πραγματικά ζωντανοί στην Ελλάδα κατοικούν μόνο στα νεκροταφεία. Η αίγλη, δηλαδή, των μεγάλων πολιτικών αλλά και καλλιτεχνών, η ταυτότητα των μεγάλων εθνικών ευεργετών και ευρύτερα η σχέση του προσώπου (από όποιο πεδίο και εάν προέρχεται) με την υστεροφημία φαίνεται να είναι κτήμα και σημείο αναφοράς του παρελθόντος, όχι της επικαιρότητας.
...
